Gelegen tussen het uitgaanscentrum, Fort Zeelandia en het politieke centrum is de Palmentuin, alhoewel verwaarloosd en vervuild, nog steeds een verkoelend rustpunt in het chaotische centrum langs de Suriname rivier.
En dan staan er zomaar twee glimmende rode pumps midden in de Palmentuin. En geen mens, laat staan een dame, in de buurt te ontdekken. Wellicht is Alice dit keer zonder haar schoentjes naar Wonderland vertrokken?
Het terras van Wan Bon Biri, waar we --al langs wandelend-- ons eerste uitje hadden. En het was meteen prijs, want die avond traden er twee bands op. Werd in het begin onze stamkroeg, de plek "where they know your name".
Wat schetst onze verbazing: we kennen de eigenaar als sinds onze jeugd: op onze middelbare school verkocht hij ons met het ijskarretje van Dolomiti, dat aan het einde van het filmpje is te zien, in de schoolpauzes heerlijk Italiaans ijs!
Samen met Eric van Zandwijken en Rayman (neef van) wat drinken en tori praten bij café Riverside, een gastvrij en knus barretje aan De Waterkant temidden van een verpauperd deel van Paramaribo.
Op 22 januari gaan wij verhuizen naar een riante villa aan de Jokelaan. Met bezwaard gemoed, want we zijn inmiddels zeer gehecht aan het buurtje van de Van Lansbergestraat.
Het uitzicht vanaf ons balkon op de Van Lansbergestraat, de woning op de tweede verdieping waar we in de tweede week in Suriname naar toe zijn verhuisd.
