Zie update onderaan dit bericht. . .
Sorry, het volgende verslagje laat nog iets langer op zich wachten…
Was ik eerst ietwat gepreoccupeerd met werk, nu verkeer ik in lala-land dankzij een pittige antibiotica-kuur die een bacteriële infectie in mijn voet aan het bestrijden is. Vast een straf van hogerhand omdat ik op Amsterdam Dance Event verstek laat gaan dit jaar.
Hoe dan ook; het gaat weer snel helemaal goed komen. Tot die tijd geniet ik van zeer interessante dromen.
En om toch kort iets te plaatsen, het volgende…
Om de zoveel dagen ging ik ’s morgens op bezoek bij overbuurman Eric voor “koffie met gedichten“. Meneer Eric (van Zandwijken) schrijft al jaren lang elke dag één gedicht en hij heeft er inmiddels zo’n 8000 op zijn naam staan.
“Wat is het fijn alleen te zijn“
“Vandaag wil ik extra mijn best doen“
En ook mij heeft hij met een gedicht vereerd:
Update 28 oktober 2021
Inmiddels heeft de antibiotica zijn heilzame werk gedaan. Was ik gisteren nog een futloze zombie, vandaag barstte ik plots weer van de energie. Het voelde alsof de energie al die tijd ergens in mijn lijf was opgeslagen en er nu in één keer uit moest. Dus maar in het wilde weg wat gaan fietsen en pas na vijf uur weer teruggekeerd: tsjonge, wat is door Paramaribo fietsen toch leuk!
Update 26 oktober 2021
Een tweede update in dit bericht, omdat die goed bij het bovenstaande past; meneer Eric heeft op 26 oktober nóg een gedicht gemaakt, ditmaal voor ons allebei:
